توالی گندم- ذرت علوفه ای (یا محصولات ردیفی دیگر) از تناوب های رایج در بسیاری از مناطق ایران است. روش مرسوم کشت گندم در بیشتر مناطق روی بستر مسطح و برای ذرت روی بسترهای پشته ای است. استفاده از دو شکل متفاوت بستر کاشت در توالی گندم- ذرت عاملی محدود کننده در ارائه سیستم های خاک ورزی و بی خاک ورزی است. به منظور ارائه یک روش کم خاک ورزی یا بی خاک ورزی برای ذرت بعد از گندم، بررسی سازگاری کشت گندم با بسر پشته ای، و امکان استفاده از پشته ها در کشت محصول بعدی (ذرت) اهمیت می یابد. در این خصوص، آزمایش طی سال زراعی 82-1381 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی کبوترآباد اصفهان به اجرا درآمد. در این آزمایش، کاشت گندم روی بسترهای مسطح و پشته ای گندم به روش کم خاک ورزی برای کاشت محصول بعدی (ذرت) و مقایسه شد. همچنین امکان بازسازی پشته های گندم به روش کم خاک ورزی برای کاشت یک ردیفه و دوردیفه بذر روی پشته ها بررسی شد. صفات مورد بررسی درگندم شامل عملکرد و اجزای عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیکی و ارتفاع بوته بود. تیمارهای آزمایش در ذرت از نظر تعداد بوته های سبز شده، یکنواختی فواصل بین بوته ها، ارتفاع بوته، قطر ساقه، عملکرد کل تر و خشک در واحد سطح، عملکرد بلال، و شاخص های مرتبط با آن مقایسه شدند. نتایج نشان داد که تفاوت معنی داری بین عملکرد دانه در تیمارهای کاشت گندم وجود ندارد. در هر یک از تراکم های یکنواخت بذر (کاشت ذرت به تعداد 1 و 2 خط روی پشته)، بازسازی پشته های گندم و خراش سطحی آنها با خاک همزن (روتیواتور) تا عمق 5 سانتی متری، در مقایسه با تیمارهای خاک ورزی مرسوم، تفاوت معنی داری در تعداد بوته های سبز شده، یکنواختی فواصل بین بوته ها، عملکرد تر و خشک ایجاد نمی کند. با توجه به نتایج آزمایش، به نظر می رسد کشت پشته ای گندم و حفظ و بازسازی پشته های آن جهت کاشت ذرت به عنوان یک سیستم جایگزین در تناوب گندم- ذرت قابل توصیه است که می تواند در مقایسه با سیستم متداول مصرف انرژی و هزینه ها را کاهش و به عملیات زراعی سرعت دهد.

به منظور بررسی تغییرات زمانی-مکانی پشته پرفشار جنب حاره بر روی ایران، از داده های دوباره تحلیل شده میانگین ماهانه NCEP/NCAR با تفکیک افقی 5/2 درجه قوسی استفاده شد. بدین منظور از داده های ارتفاع ژئوپتانسیل، مولفه مداری-نصف النهاری باد در یک دوره 52 ساله، برای تعیین جایگاه مرز شمالی پشته، در محدوده 80 درجه غربی تا 120 درجه شرقی بهره گرفته شده است. بازه زمانی مورد استفاده شامل اردیبهشت زمان احراز پشته 1341 تا مهر 1391 بوده است. در این مقاله تلاش شد، تا رفتار طولانی مدت (تغییرات) پشته بر روی پهنه اقلیمی آن ارزیابی گردد. بنابراین تحلیل روند ارتفاع ژئوپتانسیل جو در مقیاس سالانه، به منظور مطالعه تغییرات ارتفاعی پشته بر روی ایران با استفاده از روش رگرسیون خطی ساده انجام گرفت. همچنین دوره های بازگشت پشته پرفشار جنب حاره، نیز براساس تحلیل طیفی و از روش تحلیل همسازها (هارمونیک) تخمین زده شد. نتایج نشان داد، سه تراز در دسترس که حاکمیت پشته در آن قابل تشخیص و نیز داده های آن در دسترس است، ترازهای 700، 600 و500 هکتوپاسکال است. یافته ها نشان داد ارتفاع پشته پرفشار جنب حاره طی دوره، روندی افزایشی داشته است. این روند تغییرات در بخش های غرب و شمال غرب کشور از نمود بیشتری برخوردار بوده است. در یافته های حاصل وجود چرخه های 4-3 ساله، 6-4 ساله و 11-8 ساله در سری زمانی داده های سالانه احراز پشته قابل مشاهده است. وجود چرخه های 4-3 ساله در بسیاری از مطالعات مختلف مشاهده شده و گویای ارتباط قوی و همبسته تغییرات رفتار سلول پرفشار جنب حاره با فعالیت های نوسان های جنوبی-ال نینو (ENSO) می باشد.

طرح بندی یک گراف یافتن ترتیبی خطی به رئوس آن و بخش بندی یال های آن به صف ها یا پشته ها با توجه به ترتیب اتخاذ شده می باشد. در این مقاله هدف ما پیدا کردن یک رابطه میان طرح پشته و طرح صف یک گراف دلخواه است و یک روش برای تبدیل این دو طرح به یکدیگر ارائه خواهیم کرد. الگوریتمی ارائه می کنیم که طرح یک-پشته هر گرافی را به به طرح دو-صف آن گراف تبدیل می کند و درستی الگوریتم را اثبات می کنیم. این روش، بطور مسقیم و بدون در نظر گرفتن گراف اصلی و خواص آن، طرح پشته ی یک گراف را تبدیل به یک طرح صف می کند. به عنوان نتیجه، این روش می تواند کمک کند که اگر برای دسته ای خاص از گراف ها عدد پشته محدود داشته باشیم، ممکن است بدون تحلیل مستقیم طرح صف برای این دسته از گراف ها به عدد صف مناسب و محدودی دست بیابیم. بنابراین الگوریتم ارائه شده در اینجا انگیزه ای برای یافتن الگوریتم های مشابه برای تبدیل طرح های خطی به یکدیگر و یافتن پارامتر های محدود کننده بهتر و بهینه تر برای آن ها خواهد بود.

تبادل هایپریک در مجاری روباز در چرخه ی اکولوژی و هیدرولوژی بسیار تأثیرگذار است. پشته های رسوبی از جمله عوامل مورفولوژیکی رودخانه هستند که جریان هایپریک را تحت تأثیر قرار می دهند. در تحقیق حاضر، جریان ماندگار در اطراف یک پشته ی رسوبی سه بعدی متقارن با قاعده ی بیضی (m64/0×m2) و ارتفاع 1/0 متر در یک فلوم آزمایشگاهی بررسی شد. برای بررسی آثار استغراق، مطالعات آزمایشگاهی پشته ی رسوبی در دو حالت غیر مستغرق و مستغرق کامل بررسی شد. همچنین، الگوی جریان و میدان فشار در اطراف پشته ی رسوبی توسط مدل ریاضی شبیه سازی شد. سپس، الگوی فشار محاسبه شده از مدل ریاضی به عنوان شرایط مرزی روی مرز بالایی پشته ی رسوبی قرار گرفت و جریان زیرسطحی با استفاده از مدل آب زیرزمینی به صورت سه بعدی شبیه سازی شد. نتایج تحقیق نشان داد شاخص بی بعد دبی تبادلی بین جریان سطحی و زیرسطحی، با افزایش دبی جریان کاهش داشته و تغییرات آن همبستگی مناسبی با عدد رینولدز محیط متخلخل پشته نشان می دهند. درصد دبی تبادلی به دبی جریان سطحی در محدوده ی 5/3 تا 5/7 است. با افزایش دبی جریان، گسترش فضایی خطوط جریان افزایش داشته و در شرایط غیر مستغرق گسترش عرض آن شبیه جریان های هایپریک ناشی از فرم بسترهای ریفل-پول و دیون دوبعدی است. همچنین، نتایج نشان داد توزیع فراوانی طول خطوط جریان و زمان ماندگاری ذرات در محیط متخلخل پشته نیز از الگوی لوگ نرمال پیروی می کند که با افزایش دبی جریان به توزیع متقارن نزدیک تر می شود. در ضمن، با افزایش دبی جریان، زمان ماندگاری میانه ی بی بعد ذرات در محیط متخلخل پشته (tm*)، کاهش داشته و در این آزمایش ها بین 004/0 تا 01/0 است.

لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

سابقه و هدف: پشته های رسوبی میانی از جمله ساختارهای طبیعی در آبراهه ها و رودخانه ها هستند که در اثر کاهش تنش برشی و رسوبگذاری در مرکز رودخانه ایجاد شده و موجب دوشاخه شدن آبراهه ها و افزایش فرسایش جانبی در دو ساحل راست و چپ رودخانه خواهد شد. هم چنین، افت انرژی ناشی از وجود پشته ها، از دیگر عواملی است که موجب تشدید رسوبگذاری در رودخانه می شود. این پشته ها، به عنوان زیستگاه آبزیان در رودخانه ، از اهمیت بسزایی برخوردارند و شناخت دقیق سازوکار جریان پیرامون آن ها، از موارد مهم در فرایندهای بهره برداری و احیای رودخانه هاست. در این پژوهش، الگوی جریان پیرامون پشته های رسوبی به صورت آزمایشگاهی مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفته است.مواد و روش ها: در این پژوهش، سه پشته به شکل های لوزی، بیضی و گوه ای که از نمونه های متداول پشته ها در رودخانه های آبرفتی طبیعی هستند، در یک کانال آزمایشگاهی به طول 9 و عرض و ارتفاع 4/0 متر، با شیب کف 0007/0 در آزمایشگاه تحقیقات آب و رسوب دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ساخته و استفاده شد. سرعت در سه راستای عرضی، طولی و قائم با استفاده از دستگاه سرعت سنج الکترومغناطیس با فرکانس 30 هرتز، در 39 نقطه برداشت شد. دبی به کمک دستگاه دبی سنج فرکانسی در تمام آزمایشات، 5/4 لیتر بر ثانیه تنظیم شد و رژیم جریان در تمامی آزمایشات، زیربحرانی و آشفته بود.یافته ها: یافته ها نشان داد شکل پشته ها در سازوکار جریان و میزان افت انرژی، تاثیرات متفاوتی دارد. بررسی و مقایسه ی نمودارها نشان دهنده ی شرایط تقریبا مشابه برای پشته های بیضی و گوه ای اما قدری متفاوت برای پشته ی لوزی است. با وجود اختلاف ساختار تغییرات مؤلفه ی عرضی سرعت در مواجهه با پشته های بیضی، گوه ای و لوزی، در تمامی موارد، دامنه تغییرات بین 4/0 تا 6/1 برابر مقدار میانگین است. مطابق نتایج به دست آمده، حضور پشته ی بیضی منجر به نوسانات قابل توجه مؤلفه ی طولی سرعت در هر سه محور (بین حدود 5/0 تا 6/1 برابر مقدار میانگین در محورهای چپ و راست و بین 2/0 تا 4/1 برابر مقدار میانگین در محور وسط) می شود؛ اما برای پشته های گوه ای و لوزی، این نوسانات در تمامی محورها چندان چشمگیر نیست (بین 8/0 تا 2/1 برابر مقدار میانگین در محورهای چپ و راست و بین 8/0 تا 4/1 برابر مقدار میانگین برای محور وسط). اما تغییرات این مؤلفه در مواجهه با پشته های گوه ای و بیضی بیشتر و در هر سه محور قابل توجه (بین 5/0 تا 3/2 برابر مقدار میانگین) می باشد. تغییرات مؤلفه قائم سرعت در محور وسط نشان دهنده ی بیشترین کاهش قبل از مواجهه با پشته ی بیضی و شرایطی مشابه برای همین محور در مواجهه با پشته ی گوه ای است با این تفاوت که آغاز این کاهش منطبق بر نقطه برخورد پشته گوه ای است. تاثیر مستقیم مواجهه با پشته های رسوبی را علاوه بر مقادیر مؤلفه های سرعت، باید بر مقادیر انرژی جریان به عنوان معرف تجمیعی قدرت فرسایندگی جریان نیز جستجو نمود. بررسی جزئی تر نمودارها نشان می دهد که در محورهای چپ و راست، مواجه شدن با پشته ی بیضی منجر به افزایش انرژی نسبی جریان به اندازه 4/1 برابر میانگین شده و پس از عبور از پشته، بار انرژی به کمتر از مقدار میانگین کاهش یافته است. اما در محور وسط، وجود پشته، انرژی نسبی جریان را به 6/0 مقدار میانگین کاهش داده و پس از عبور از پشته، این مؤلفه روند افزایشی داشته است.نتیجه گیری: مواجهه با پشته ی بیضی منجر به بیشترین تغییرات در مقادیر نسبی مؤلفه های سه گانه ی سرعت، در مقایسه با دو پشته ی لوزی و گوه ای شد. هم چنین، تغییرات بار انرژی کل ناشی از حضور دو پشته ی لوزی و گوه ای ناچیز بوده ولی مشابه با تغییرات سرعت در هر سه مؤلفه ی عرضی، طولی و قائم، پشته ی بیضی منجر به تغییرات قابل توجه در مقادیر نسبی بار کل انرژی در طول کانال شد.

تراورتن های نوع شکاف-پشته منطقه وسیعی در آذرشهر و بخش خاوری دریاچه ارومیه را پوشش می دهند که بخش هایی از آن هم اکنون نیز در حال تشکیل می باشند. تشکیل این نهشته ها در این منطقه از آذربایجان، فعال بودن گسل های منطقه را نشان می دهد. بررسی های انجام گرفته مشخص ساخت که این پشته ها در ابعاد وسیعی با درازای تا 2 کیلومتر و ارتفاع تا 150 متر در امتداد شکاف های کششی بیرون آمده و به دو حالت رگه ای و لایه ای تشکیل شده اند. فعالیت آتشفشانی جوان سهند در مجاورت پشته های تراورتن در تشکیل سیالات محلول کننده نهشته های کربناته منطقه با سن ژوراسیک و کرتاسه نقش اساسی داشته و آنها را با ترکیبات آهن دار رنگ آمیزی کرده است. میزان بارندگی در افزایش و یا کاهش آبدهی چشمه های تراورتن ساز، تاثیر داشته و این تاثیرات با وجود خاک های قدیمی در بین لایه های تراورتن و تغییرات شیب آنها نمود یافته است. کشش های مداوم در منطقه با شکستگی های کششی که لایه های تراورتن را بریده اند، مشخص می گردد.امتداد شکاف ها در محدوده پشته های تراورتن ارتباط معنی داری با روند گسل های امتداد لغز فعال با راستای شمال باختر- جنوب خاور در منطقه دارند. تراورتن های رگه ای قائم در طرفین شکاف ها حاوی فیبرهای آراگونیت و کلسیت می باشند که عمود بر دیواره رگه ها رشد یافته اند. در این مطالعه امتداد فیبرها برای اندازه گیری جهت کشش در امتداد شکاف ها مورد استفاده قرار گرفته است تا آرایش جهت های کشش محلی در محدوده پشته های تراورتن مشخص گردد. نتایج ساختاری روشن می سازد که تراورتن های شکاف-پشته آذرشهر در حوضه کششی در محل پله شدگی گسل های فعال امتداد لغز شکل گرفته اند.